Hieronder een greep uit ons persarchief:
‘Cobla biedt remedie tegen kleurloosheid’ (de Volkskrant)
‘Bijzonder en toegewijd’ (NRC Handelsblad)
‘Niet alleen een opmerkelijk goed orkest, maar ook een orkest dat weet heeft van zijn eigen, Nederlandse identiteit’ (Nieuwsblad van het Noorden)
‘De kringen van de sardana zijn vrolijk, melancholiek en trots’ (Trouw)
‘Schitterende muziek… Intense melancholie’ (De Groene Amsterdammer)
‘De cobla produceert een fraai geluid en wordt gevormd door uitstekende instrumentalisten’ (Diari de Girona)
‘Uitstekend’ (Avui)
‘Het elfkoppige orkest zorgde met zijn ironie en speelplezier voor een prima stemming’ (Westdeutsche Zeitung)
Dichters en componisten schreven:
‘Stuurt u mij alstublieft nog wat sardana’s zodra ik weer in Parijs ben, want ik zou ze willen bestuderen; stuurt u mij ook wat volksliederen; daarna stuur ik u een sardana van mijn hand.’
Igor Stravinsky, na het bijwonen van een concert met sardana’s in Barcelona
‘De tenora, die zo’n mooie vrouwelijke naam draagt […], maakt duidelijk hoe de horen van de stier de buik van het paard doorboort, de ponjaard het hart van de madonna’s. Aldus gaat de tenora uw oor en uw herinnering in.
Jean Cocteau, in de krant Ce Soir
‘Aux accents séduissants de l’ardente tenora
Les balcons se drapaient de couleurs catalanes’
Max Jacob, ‘Honneur de la Sardane et de la Tenora’
All Music Guide
De All Music Guide kende de cd Noordenwind/Vent del nord (2001, BVHaast 0801) vierenhalve van de vijf sterren toe en schreef:
‘The cobla is a name for the Catalan street bands of Spain, who accompany a folk dance called the sardana. The most immediate thing first-time listeners will be attracted to with the sound of the cobla bands is the timbre of the three lead instruments, two shawm or soprano saxophone-like reeds called the tible and tenora, and a kind of small recorder called the flabiol. Those expecting a loose, rowdy, and perhaps drunken Spanish street band are way off track, as these groups tend to be rehearsed until the top button is tightened, their repertoire almost completely composed. So that is the art of the cobla, and this CD has a cobla based out of Amsterdam, which in its existence since the late ’80s has gotten enough notoriety to attract the participation of hotshot cobla conductor Jordi León for this project. The Amsterdam group likes to try and extend cobla traditions by commissioning new compositions, so what you get is a mix of old and new on this fascinating CD.’ – Eugene Chadbourne
Jaume Nonell en Lluís Subirana
De Catalaanse sardana-specialisten Jaume Nonell en Lluís Subirana schreven in de Avui van 26 juli 2001 over deze cd:
‘Noordenwind/Vent del nord is de naam van de nieuwe cd van de cobla La Principal d’Amsterdam die wij al eerder signaleerden (Avui, 5-7-01). Het toeval wil dat we het artikel van de daaropvolgende week de titel ‘Discografie: groot en middelmatig’ meegaven, refererend aan de vele sardanaplaten die worden uitgegeven en aan het lage niveau van een groot deel hiervan.
Na bovenstaande cd te hebben beluisterd kunnen wij het niet nalaten op dit thema terug te komen. Het eerste wat opvalt is dat de gebruikelijke waslijst geldschieters ontbreekt, à la ‘Generalitat’, ‘Diputació’, ‘gemeente’, ‘vereniging’, ‘(spaar)bank’. De cobla heeft de plaat zelf gefinancierd. Of dit avontuur haar in de rode cijfers brengt, hangt af van de verkoop tijdens de tournee die ze momenteel maakt; dit terwijl de Catalaanse markt voor sardanaplaten al zo beperkt is, om maar te zwijgen van de Nederlandse.
De opname, door Dick Lucas in het Amstelveense theater De Griffioen met mobiele apparatuur gemaakt, is van een opmerkelijke kwaliteit. Regelmatig hebben we ons wanhopig afgevraagd of sommigen van de technici hier – gelukkig is er menige positieve uitzondering – dan zó onbekend zijn met het fenomeen cobla? Een ander positief aspect van de cd is de keuze van de stukken. Het komt niet vaak voor dat de sardana’s en andersoortige muziek voor cobla op onze cd’s zo gevarieerd en kwalitatief zo goed zijn. Klassiekers als Toldrà, Joaquim Serra en Puigferrer worden afgewisseld met hedendaagse componisten als Molina, Ventura, Paulí en León.

Er vallen obligada’s van J. Cassú en Havart te beluisteren, naast een wals van Havart en coblamuziek van Michiel Braam, Joaquim Serra en Oltra, jawel, dit met medewerking van het VU-koor onder leiding van Jean-Marie ten Velden. Begrijpt u het: hoe bestaat het dat men in Holland een werk voor koor en cobla opneemt, met Hollandse musici en zangers, terwijl wij in Catalonië slechts in uitzonderlijke gevallen hiertoe in staat zijn?
De cobla heeft de stukken voorbereid en Jordi León, de enige Catalaanse medewerker van de cd, is er tijdens een meer dan 35-urige week van repetities en opnamesessies in geslaagd het geheel tot een uitstekend eindresultaat te smeden. Hoeveel cd’s draait men hier niet in één luttele dag in elkaar? Als u de cd van de Amsterdammers – geconfronteerd met de vele problemen van een cobla die zich honderden kilometers van Catalonië bevindt – vergelijkt met de uitgaven van hier – enkele geslaagde uitzonderingen daargelaten – zult u de voorkeur geven aan de eerste, hetgeen ons aan het denken zou moeten zetten.’
radio en tv
Optredens en interviews bij de VPRO (Reiziger in Muziek, Wandelende Tak), AVRO (o.a. Zondagochtend Concert), NPS (NPS in de Middag, tv-documentaire), KRO (radio-documentaire), enz.

Repertoire
Het repertoire van La Principal d’Amsterdam beslaat zo’n tweehonderd Catalaanse sardana’s en vele speciaal voor het Nederlandse orkest gecomponeerde stukken, alsook talloze andere werken voor cobla, al dan niet met solisten, en speciale bewerkingen.
Het repertoire is hier ingedeeld in vier categorieën:
– sardana’s
– andersoortig, Catalaans cobla-repertoire
– nieuwe muziek van Nederlandse componisten
– bewerkingen

sardana’s

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *